Gatunek uprawy czy grupa upraw

Co do zasady należy dokumentować konkretny gatunek uprawy wraz z odpowiednią informacją BVL-EPPO. Nadrzędna grupa upraw może być dopuszczalna w szczególności w produkcji roślin ozdobnych i warzyw, w szkółkach, w leśnictwie oraz w ogrodach przydomowych i działkowych.

Warunkiem jest, aby stosowany środek ochrony roślin był dopuszczony dla tej grupy upraw oraz dodatkowo albo dla konkretnego gatunku uprawy nie istniało odrębne dopuszczenie, albo w tym samym miejscu zastosowania uprawia się lub poddaje zabiegowi kilka gatunków upraw z tej samej grupy. Grupa upraw nie jest więc ogólnym zamiennikiem konkretnego gatunku uprawy.

Różne odmiany

Różne odmiany tego samego gatunku uprawy nie prowadzą do powstania kilku obiektów. Decydujący jest gatunek uprawy lub – w przewidzianych przypadkach – grupa upraw. Zwarta powierzchnia winnicy lub sadu może więc mimo różnych odmian tworzyć wspólny obiekt, o ile nie jest przerwana istotnymi elementami budowlanymi lub wolnymi powierzchniami.

Uprawa partiami

W uprawie partiami (część) pola danej uprawy pozostaje obiektem nadrzędnym. Poszczególne partie rozumiane są jako części powierzchni lub podobiekty poddane zabiegowi i nie muszą być osobno georeferencjonowane ani tworzone jako własny obiekt.

Faktycznie objętą zabiegiem partię można udokumentować za pomocą wielkości obiektu poddanego zabiegowi i w razie potrzeby dodatkowo oznaczyć w polu opisu, na przykład jako „Sałata lodowa, partia 2”.

Uprawa wędrowna i rotacyjna

Dla niektórych systemów uprawy wędrownej lub rotacyjnej istnieje uproszczenie. Dotyczy to w szczególności produkcji roślin ozdobnych, w tym szkółek, oraz uprawy warzyw, jeśli uprawy lub grupy upraw są w ciągu roku, w okresie ich produkcji, prowadzone na zmieniających się powierzchniach, na przykład przy zmianie partii lub wielokrotnym wykorzystaniu powierzchni.

W takich przypadkach geolokalizację i podanie powierzchni można oprzeć na zakładzie produkcyjnym (Betriebsstätte). Zakład produkcyjny jest wtedy najmniejszą rozpatrywaną jednostką, dzięki czemu nie trzeba osobno georeferencjonować każdego zmiennie wykorzystywanego obszaru.

Zaprawianie materiału siewnego i nasadzeniowego

DiPAgE nie ogranicza się do klasycznych zabiegów powierzchniowych. Jako rodzaj zastosowania można wybrać także „Beizung” (zaprawianie); można wtedy rozróżnić zaprawianie materiału siewnego i materiału nasadzeniowego.

Przy zaprawianiu dokumentuje się nie poddaną zabiegowi powierzchnię, lecz poddaną zabiegowi ilość, na przykład w gramach, kilogramach, decytonach lub tonach. Dla zabiegów na materiale siewnym lub nasadzeniowym nie przewidziano podziału na obiekt nadrzędny i podobiekt poddany zabiegowi, ponieważ rozdzielenie to nie jest praktyczne dla tego typu zastosowania.

Zabiegi w pomieszczeniach i szklarniach

Oprócz zabiegów w uprawie polowej i zaprawiania można dokumentować także zabiegi w pomieszczeniach zamkniętych. Należą do nich, zależnie od kontekstu stosowania, na przykład magazyny, szklarnie i inne pomieszczenia wewnętrzne. Rodzaj zastosowania steruje tym, o jakie dalsze dane pyta DiPAgE i czy jako obiekt poddany zabiegowi podaje się powierzchnię, objętość czy ilość.