Odróżnianie lokalizacji, obiektu i obiektu poddanego zabiegowi

Miejsce zabiegu opisuje, gdzie odbywa się zabieg ochrony roślin. Należy do niego położenie geograficzne lub administracyjne oraz wielkość lub zasięg lokalizacji. W DiPAgE lokalizacja ta jest zarządzana wraz z odpowiednim kontekstem uprawy i produkcji jako obiekt wielokrotnego użytku.

„Obiekt poddany zabiegowi” opisuje natomiast faktycznie objętą zabiegiem część. Obiektem może być na przykład pole o powierzchni 10 ha, podczas gdy w konkretnym zabiegu zabiegiem objętych jest tylko 4 ha. Wtedy obiekt nadal ma 10 ha; obiekt poddany zabiegowi w tym pojedynczym zabiegu obejmuje 4 ha.

Jak wyznacza się granice obiektu

Za obiekt uważa się co do zasady zwarty obszar tego samego gatunku uprawy lub – jeśli spełnione są warunki – tej samej grupy upraw. W uprawach rolniczych najmniejszą wspólną jednostką obserwacji jest część pola (Teilschlag). Różne odmiany tego samego gatunku uprawy same w sobie nie prowadzą do powstania odrębnych obiektów.

Przy ponownym wykorzystaniu w DiPAgE oprócz lokalizacji i uprawy rolę odgrywa także odpowiedni rok. Obiekt należy więc utworzyć na nowo dla nowego roku uprawy lub zabiegu. Istniejące dane można przy tym wykorzystać jako punkt wyjścia i zapisać ze zmienionym rokiem jako nowy rekord cząstkowy.

Jaka referencja lokalizacji jest używana

DiPAgE obsługuje różne rodzaje referencji lokalizacji, w tym współrzędne, numery działek ewidencyjnych (Flurstückskennzeichen), referencje InVeKoS, geometrie powierzchni oraz specjalne możliwości referencji dla torów, terenów leśnych i dróg. W zależności od wybranej referencji wymagane są niezbędne dla niej dane.

Jeśli dla powierzchni objętej zabiegiem istnieje referencja InVeKoS z wniosku o płatności obszarowe, co do zasady należy jej użyć w pierwszej kolejności. W Niemczech referencja odbywa się za pomocą FLIK. W zależności od kraju związkowego dla jednoznacznego przypisania mogą być wymagane dodatkowe dane, takie jak numer pola lub części pola. Jeśli nie ma referencji InVeKoS, można użyć innych form georeferencji przewidzianych w standardzie danych.

Kilka referencji lokalizacji dla tego samego obiektu

Dla tego samego obiektu w razie potrzeby można zapisać kilka referencji lokalizacji. Może to być przydatne na przykład wtedy, gdy w chwili dokumentowania FLIK nie jest jeszcze dostępny i najpierw używana jest inna referencja, np. współrzędne. FLIK można uzupełnić później.

Ważne: kilka referencji zawsze opisuje ten sam obiekt na różne sposoby. Funkcja nie jest przeznaczona do łączenia kilku oddzielnych lokalizacji w jednym obiekcie.

Funkcja mapy InVeKoS

Dla odpowiednich referencji lokalizacji DiPAgE obsługuje wprowadzanie za pomocą widoku mapy. Współrzędne lub powierzchnie można w ten sposób wybierać przestrzennie, zamiast wpisywać wszystkie dane w całości ręcznie.

Urzędowe obiekty InVeKoS wraz z ich geometriami powierzchni są obecnie dostępne na mapie DiPAgE tylko dla Nadrenii Północnej-Westfalii. Powierzchni w innych krajach związkowych nie można więc obecnie wybrać z mapy jako obiektu InVeKoS w ten sam sposób. Dane lokalizacji można tam mimo to dokumentować za pomocą przewidzianych możliwości wprowadzania.

Zapisywanie i ponowne wykorzystywanie obiektów

Często używane lokalizacje lub obiekty można zapisać jako dane cząstkowe. Dzięki temu te same informacje o lokalizacji i uprawie nie muszą być przy każdym zabiegu środkiem ochrony roślin wprowadzane ponownie w całości. Jest to szczególnie pomocne przy regularnie traktowanych polach, instalacjach lub obszarach gospodarstwa.

W przypadku zmian należy sprawdzić, czy nadal opisywany jest ten sam obiekt, czy trzeba utworzyć nowy obiekt – na przykład przy nowym roku lub zmienionej uprawie.

Menedżer obiektów jako centrum pracy

Menedżer obiektów gromadzi zapisane obiekty i ich najnowsze zabiegi środkami ochrony roślin. Stamtąd można wybierać obiekty, łączyć je do zabiegów wielokrotnych i celowo otwierać istniejące protokoły.

Za pośrednictwem menedżera obiektów można ponadto szczególnie bezpiecznie przejść do konkretnej dokumentacji środka ochrony roślin w sekcji „Protokoły”. Jest to pomocne na przykład wtedy, gdy dokumentację trzeba edytować lub usunąć albo gdy istniejący zabieg jest używany jako szablon nowej dokumentacji.