Odróżnianie pełnej kopii zapasowej od eksportu dokumentacji

Pełna kopia zapasowa służy do jak najpełniejszego zabezpieczenia bieżącego stanu pracy DiPAgE. Oprócz gotowych dokumentacji środków ochrony roślin mogą do niej należeć także dane cząstkowe i inne informacje robocze. Eksport poszczególnych protokołów służy natomiast przede wszystkim do trwałego archiwizowania konkretnych dokumentacji środków ochrony roślin, ich przekazywania lub ponownego importu na innym urządzeniu.

Do bieżącej archiwizacji gotowych dokumentacji szczególnie nadaje się eksport protokołów. Pełna kopia zapasowa jest dodatkowo wskazana, gdy ma zostać zachowany lub przeniesiony cały stan roboczy aplikacji.

Tworzenie pełnej kopii zapasowej

W sekcji „Profil” lub „Zarządzanie danymi” można pobrać pełną kopię zapasową bieżącego stanu pracy DiPAgE. Ten plik kopii zapasowej należy zapisać w niezawodnym miejscu, na przykład w firmowym magazynie plików, na zewnętrznym nośniku danych lub w zatwierdzonej przez gospodarstwo chmurze.

Plik kopii zapasowej jest szczególnie cenny, gdy trzeba wymienić urządzenie lub gdy utracony zostanie lokalny stan przeglądarki. Uzupełnia eksport gotowych protokołów, ale niekoniecznie zastępuje uporządkowane archiwizowanie poszczególnych dokumentacji środków ochrony roślin.

Ponowne wgrywanie pełnej kopii zapasowej

Pełną kopię zapasową można ponownie wgrać do DiPAgE, aby przywrócić wcześniejszy stan pracy lub przenieść kompletny stan pracy na inne urządzenie. Należy przy tym pamiętać, że przywrócenie pełnej kopii zapasowej zastępuje istniejący stan pracy na urządzeniu docelowym.

Przed wgraniem kopii zapasowej na urządzenie, które jest już używane, należy więc najpierw zabezpieczyć także znajdujący się tam bieżący stan pracy. W razie wątpliwości można wtedy do niego wrócić.

Importowanie poszczególnych dokumentacji środków ochrony roślin

W sekcji „Protokoły” można ponownie wczytać wyeksportowane dokumentacje środków ochrony roślin. Obsługiwane są przewidziane przez DiPAgE maszynowo czytelne formaty plików, w szczególności JSON, XML i CSV; w zależności od formy eksportu można importować także pliki zbiorcze.

Import nadaje się na przykład do przenoszenia między dwoma urządzeniami, do przejmowania dokumentacji z wspólnego magazynu plików lub do sprawdzania rekordów udostępnionych przez inną osobę.

Niekompletne rekordy podczas importu

Jeśli zaimportowany rekord nie zawiera wszystkich wymaganych danych, DiPAgE może wskazać brakujące informacje. Takie rekordy można przejąć do dalszej edycji i oznaczyć jako niekompletne. Przed zgodnym z prawem eksportem brakujące dane obowiązkowe muszą zostać uzupełnione.

DiPAgE może w ten sposób służyć także jako środowisko do sprawdzania i dalszej obróbki danych, które nie zostały w pełni utworzone w samej aplikacji.

Co się dzieje w przypadku konfliktów?

Jeśli podczas importu rekord trafi na już istniejący rekord o tej samej tożsamości, ale o innej treści, DiPAgE wyświetla okno rozwiązywania konfliktów. Zestawia się w nim wersję lokalną i zaimportowaną. Różniące się właściwości są wyróżnione, dzięki czemu widać, gdzie obie wersje się różnią.

Następnie można zdecydować, która wersja ma zostać przejęta. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której odmienny plik niezauważenie nadpisze istniejący rekord. Przy większych importach konflikty należy świadomie sprawdzić i dopiero potem zapisać.